متوهم بودم

بعد از بیش از هفت سال،فهمیدم توهم داشتم، بهم گفتن توهم داری...

من این همه سال با یه هاله از توهم، تو مغزم داشتم راه میرفتم، میخندیدم، غذا میخوردم، میرقصیدم...

من با خودم چه کردم ...

فکر میکردم این روح، زنده است و نفس میکشه،ولی فقط یه طناب بود دور گلوم و بس

با یه چک دیر وقت،شبانه،نصفه شب بیدار شدم

فعلا شوکه ام، مغزم کار نمیکنه

روزگار عجیبی است نازنین

تو دیگر در قلب من نیستی

تو دوری

چنان دور که حتی آغوشمان دیگر به هم نمیرسد

پ ن:: کرونا - CoVid19 ، چین، ووهان، ایران، قم ، تهران ، دولت بی کفایت، مردم احمق تر از دلقک.

پ ن2:: بخاطر شیوع کرونا، و حساس بودن شرایط جسمانی م، از سه شنبه گذشته خونه نشین شدم، امروز شنبه دهم اسفند 98

ما در حصارهایی کرونایی*

دلتنگ حضور هم میشویم

و در تاریکی این روزها

آغوش را، به یغما میبریم

* Covid-19

حال دنیا خوب نیست، حال تهران بدتر، و رشتی که دیگر جان ندارد...

یهو زنگ زدن و گفتن دیگه نیستی، گفتن که دیگه قرار نیست ازین به بعد بیای دم در خونمون، بیای بالا و مامان برات سیرقلیه درست کنه، یهو گفتن، خیلی یهویی، تو این روزای کرونایی، تنهایی اومدن بیمارستان شناسایی